Rzeżączka jest jedną z najczęściej występujących chorób wenerycznych. Okres inkubacji jest krótki, (2-7dni). Symptomy w typowym zakażeniu to przeważnie ropne zmiany wraz z wydzieliną z cewki moczowej lub szyjki macicy przeważnie występująca z zaburzeniami mikcji. W rozmazie bezpośrednim z ropnej wydzieliny widać charakterystycznie ułożone dwoinki Neisseria gonorrhoeae, znajdujące się w środku leukocytów.

Do zakażenia dochodzi na skutek kontaktu płciowego z zakażonym partnerem lub poprzez używanie tych samych przedmiotów higieny osobistej.

Leczenie rzeżączki: podawana ogólnie ampicylina lub penicylina prokainowa w dwóch pojedynczych dawkach, lub cefuroksym lub ceftriakson. Dla szczepów wytwarzających betalaktamazy (2-3% szczepów w Polsce) spektynomycynau, penicyliny z inhibitorami betalaktamaz. Pozostałe choroby układu płciowego to między innymi: chlamydioza, mykoplazma, ureaplazma, rzęsistkowica pochwowa, waginoza, opryszczka HSV, drożdżyca.

Oprócz ciężkiego zapalenia cewki moczowej bakterie te mogą wywoływać: zapalenie szyjki macicy, gruczołu krokowego, ropnie okołocewkowe, zapalenie jajników, jąder, gardła i odbytu. Jako komplikacje i zakażenia okołoporodowe mogą również wystąpić zapalenia spojówek, zakażenia septyczne, OUN, rozsiane zakażenia gonokokowe (DGI) i zapalenia stawów. Rezultatem nieleczonej rzeżączki lub powtarzających się zakażeń może być bezpłodność oraz schorzenia serca i stawów.

Similar Posts:

• Zdrowie intymne kobiety – porady
• Bakteryjne zapalenie pęcherza
• Bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego
• Herpeswirusy
• Zakażenie gronkowcem

Popularity: unranked [?]