Przepływ powietrza z góry do góry pomieszczenia uzyskuje się, gdy nawiew i wywiew zlokalizowane są w górnej strefie pomieszczenia: Układ ten ma zastosowanie często w pomieszczeniach, gdzie występują duże zyski ciepła i możliwość nawiewania powietrza z dużą różnicą temperatury to standardowe rozwiązanie klimatyzacji nawiewowej.

Oprócz omówionych wyżej 3 podstawowych układów przepływu powietrza w pomieszczeniu, stosuje się często układy mieszane, w których część lub cała ilość powietrza jest nawiewana lub usuwana ze strefy pośredniej. W budownictwie przemysłowym omówione wyżej sposoby przemieszczania powietrza nie zawsze znajdują zastosowanie, obowiązuje tam bowiem zasada, iż nadmuch powietrza powinien być skierowany do strefy klimatyzacji najmniej zanieczyszczonej, a wywiew umiejscowiony w strefie o największej koncentracji zanieczyszczeń. Zagadnieniami tymi zajmuje się szczegółowo wentylacja przemysłowa.

Przepływ powietrza z dołu do góry budynku uzyskuje się, gdy nawiew powietrza odbywa się w strefie dolnej, a usuwanie powietrza w strefie górnej klimatyzacji. Zapewnienie wymaganych warunków w strefie przebywania osób jest związane z zaprojektowaniem odpowiednio mniejszych prędkości nawiewu i mniejszych różnic temperatury. Przepływ taki można zastosować w ogrzewaniu powietrznym niezbyt wysokich pomieszczeń.

Najczęściej stosowanym kierunkiem jest przepływ z góry na dół. Uzyskuje się go, jeśli powietrze jest nawiewane do strefy górnej pomieszczenia, a usuwane ze strefy dolnej. W pomieszczeniach tak klimatyzowanych dopuszczalne są większe prędkości nawiewu powietrza z nawiewników i różnice temperatury między powietrzem nawiewanym a powietrzem w strefie klimatyzacji przebywania ludzi.

W każdym pomieszczeniu potrzeba innego rozwiązania rozdziału powietrza wentylacyjnego. W zależności od różnego usytuowania otworów nawiewnych i wywiewnych rozróżnia się zasadniczo 3 możliwości przepływu powietrza w pomieszczeniu gdzie jest klimatyzacja, a mianowicie: z góry na dół, z dołu do góry, z góry do góry.

Zasięg strumienia jest określany odległością od płaszczyzny otworu nawiewnika lub kratki wywiewnej do miejsca, w którym prędkość (w osi strumienia) wynosi 0,25 m/s. Projektując rozdział powietrza w klimatyzacji, należy ponadto brać pod uwagę ewentualne naturalne ruchy powietrza w pomieszczeniu, mogące zakłócić projektowane pola prędkości i temperatury: konwekcyjne ruchy powietrza przy mocnych źródłach ciepła, przy powierzchniach odgrodzeń zewnętrznych (szczególnie oknach), ruchy powietrza infiltrującego przez drzwi i okna, prądy powietrza wywołane ruchem wirujących części maszyn itp.

Similar Posts:

None Found

Popularity: unranked [?]